Anne Dedecker

“Alles is mogelijk”, fluistert ze zachtjes, alsof ze me in vertrouwen neemt. Op 69-jarige leeftijd heeft Anne Dedecker – Nanou voor de vrienden – in het schilderen een ruimte van vrijheid en licht gevonden. Een plek waar ze sombere gedachten kan loslaten en omzetten in een explosie van kleur. Zo kan zij de belofte waarmaken dat iedereen de vreugde kan terugvinden.

Nanou was jarenlang kapster, een beroep dat ze met passie uitoefende. Ook toen al had ze een voorliefde voor nauwgezette handelingen, materialen en mooie vormen. “Mijn ouders waren tuinarchitect en naaister... Ik ben opgegroeid omringd door creatieve handen.” Naarmate haar dochter ouder werd en haar avonden minder gevuld, geraakte ze in de ban van de schilderkunst. Niet zozeer om een leegte op te vullen, maar om nieuwe horizonten te verkennen.

Haar taal is kleur. Vuurrood als de liefde. Felgeel. Knaloranje, een beetje uitzinnig zelfs. Ze houdt ook van contrasten en onverwachte combinaties: “Ik vind het leuk om tinten te mengen die eigenlijk niet bij elkaar passen. Dat zorgt voor zinderende confrontaties.” Onder haar penseel krijgen vrouwelijke silhouetten vorm, krachtig en toch fragiel. Dieren lijken dan weer een oeroude waarheid te weerspiegelen. Verder ook wezens waarin die twee werelden samensmelten. “Dieren kunnen ons zoveel leren. Net als kinderen zijn ze kwetsbaar, maar dragen ze een onbevangen wijsheid in zich.”

Afrika doorkruist als vanzelfsprekend haar verbeelding. De warme kleuren, de weelderige figuren, de relatie tot tijd en tot het leven geven vorm aan haar personages. “Ik denk dat ik er in een ander leven wel had willen wonen”, mijmert ze. Haar reizen naar Kenia en haar jeugdherinneringen aan vriendjes uit dat continent hebben een tijdloze indruk achtergelaten die zijn weerslag vindt in haar schilderijen.

Elk werk ontstaat uit een ervaring: een reis, een tentoonstelling, een muziekstuk. Nanou schildert vaak terwijl ze naar opera of opzwepende muziek luistert en laat haar penseel dan door de noten leiden. Ook de meesters die ze bewondert – Chagall, Picasso, Rubens – krijgen een herinterpretatie. Op een eigenzinnige manier geeft zij hun schilderijen een eigentijdse touch. Een vrolijk en frank en vrij eerbetoon.

Haar werken zijn doordrongen van een diep optimisme. “Zelfs als ik uitga van een gevoel van woede of een moment van verdriet, probeer ik het schilderij toch te doen stralen. Ik wil dat mijn werken vreugde en rust brengen in de huizen waar ze terechtkomen”. Kunst is volgens haar “een manier om je uit te drukken zonder iemand kwaad te doen, verlichtend, kalmerend en verbindend”.

Haar gedurfde vormen en hybride personages reflecteren haar engagement: uitgesproken feminisme, liefde voor dieren, zorg voor de meest kwetsbaren. Haar schilderijen slaan stuk voor stuk een brug naar een universele vorm van menselijkheid.

Anne stelt haar werken nu tentoon in Fort Jaco, in de galerie die Benjamin Russo onlangs opende. “Hij heeft me zelf benaderd omdat mijn werk hem erg beviel. Het is een prachtig geschenk om zo uitgekozen te worden en ondersteuning te krijgen.” Vanaf 18 september zullen haar schilderijen er in dialoog treden met die van andere kunstenaars, in een ruimte die is opgevat als een levendige plek waar alles voortdurend in beweging is. Wie de tijd neemt om te kijken, wordt aan het denken gezet en zal een glimlach allicht niet kunnen onderdrukken.

Nanou hoopt het vuur te kunnen aanwakkeren bij al wie stilstaat bij haar schilderijen: het vuur van de positieve energie die haar bezielt, de overtuiging dat er altijd licht komt na het donker.

Instagram : @nanoudedecker

E-mail : Nanouddkc@gmail.com

Vanaf 18 september
in galerie BRA(A)RTS