« De Afghan Box is meer dan een toestel, het is een generator van contacten. »
Het avontuur begon voor Benoît Jacquet meer dan vier jaar geleden, toen hij er op uit uittrok met zijn rugzak als enige gezelschap. Het idee was het resultaat van een heel persoonlijke reflectie, waarbij loslaten en terugkeren naar jezelf een belangrijke rol spelen.
Veel maanden en 2.000 kilometer later had Benoît meer dan 600 foto’s gemaakt van een verlaten België. Als een nieuwe nomade biedt hij een monochrome en verfijnde blik op de wereld.
Daarna wordt Benoît opnieuw geconfronteerd met de ‘realiteit’. De wereld gaat te snel, alles is urgent en hij slaat een nieuwe weg in: iets minder scherpe en minder perfecte foto’s. Hij vraagt de ander om de hectische ratrace te onderbreken.
In tegenstelling tot wat we evolutie noemen, gaat hij van digitaal terug naar de pinhole-camera, de oorsprong. Voor een meer zinvol leven gaat Benoit in tegen de evolutie.
“De Afghan Box is meer dan een toestel, het is een generator van contacten” .
Met deze eenvoudige ‘doos’ die een donkere kamer en een labo combineert, trekt hij de aandacht en intrigeert hij mensen op straathoeken. Net als met een Polaroid is het onmogelijk om dezelfde foto twee keer te reproduceren… Zo wordt de fotograaf een portretschilder. Een beroep dat we nog kennen maar waarvan we dachten dat er geen nood aan is. Ten onrechte.. .
Vandaag ontmoet de ambachtelijke fotograaf mensen voor een uitwisseling en een onmiddellijk ingeloste belofte. Benoît en zijn kunst maken van de fotografische techniek een getuige van een gedeeld moment, verbindend en tijdloos.
Tekst : Lauranne Gonzalez Garcia
