“Dat in erelonen grote discrepanties bestaan, is een feit. Die moeten worden weggewerkt”, zo zegt dr. Baki Topal, autoriteit in de behandeling van pancreaskanker, in De Tijd.
“De hamvraag is: wat is een fair artsenloon? Wie weet dat? De angel zit in de erkenning. Hoe belangrijk vindt de maatschappij wat wij doen? Het is niet aan mij om daar een antwoord op te geven. Wat ik wel weet is: als we voldoende kwaliteit en werkkrachten in de zorg willen aantrekken, dan moet die erkenning groot genoeg zijn, en daar hangt ook een aantrekkelijk loon mee samen.”
“Als academicus in een universitaire setting krijg ik mijn loon maandelijks uitbetaald. De fiscus weet exact hoeveel ik verdien.” In het verleden verdiende hij in een privéziekenhuis een veelvoud. Maar het financiële is geen drijfveer, zegt hij. “Ik heb genoeg om een comfortabel leven te hebben en aan de toekomst van mijn dochter te bouwen.”
Investeert de industrie genoeg in nieuwe behandelingen voor pancreaskanker? “Het is het verhaal van de kip en het ei. Er is vooral geïnvesteerd in frequente kankers zoals borst-, prostaat- en darmkanker, niet in de minder voorkomende maar veel dodelijkere kankers als pancreaskanker. Vanuit een economisch standpunt is dat misschien begrijpelijk, maar vanuit menselijk standpunt niet.”
Topal is ervan overtuigd dat we ook op pancreaskanker meer grip krijgen. Al is daar aanzienlijk meer fundamenteel onderzoek voor nodig. Dat kost tijd en vooral geld. Omdat het aan dat laatste nog te vaak ontbreekt, richtte Topal in 2019 een pancreaskankerfonds op. Door giften in te zamelen hoopt hij nieuwe projecten op te starten.
Reacties