Genetische en omgevingsinvloeden op voedselneofobie

De studie is gebaseerd op gegevens van de Gemini Twin Cohort, een cohort van tweelingen in het Verenigd Koninkrijk, met als doel onderscheid te maken tussen genetische en omgevingsfactoren bij de ontwikkeling van moeilijke eetgewoonten. De onderzoekers hebben zich gericht op hoe deze gedragingen zich ontwikkelen naarmate kinderen opgroeien.

De studie analyseerde een steekproef van meer dan 1.900 paren tweelingen (eeneiig en twee-eiig) op verschillende belangrijke momenten in de groei van de kinderen: de vroege kinderjaren, de kindertijd en het begin van de adolescentie. Moeilijke eetgewoonten werden beoordeeld aan de hand van door de ouders ingevulde vragenlijsten op verschillende momenten in de ontwikkeling van hun kinderen.

De resultaten toonden aan dat moeilijke eetgewoonten grotendeels worden beïnvloed door genetische factoren, en deze invloed blijft stabiel in de tijd, van de vroege kinderjaren tot de adolescentie. Echter, ook de familiale en sociale omgeving heeft een impact, met name op korte termijn. Het gedrag van ouders, blootstelling aan voedsel en de sociale omgeving kunnen de ernst van moeilijke eetgewoonten bij kinderen beïnvloeden.

De onderzoekers stelden vast dat, hoewel moeilijke eetgewoonten in de tijd stabiel lijken te zijn, individuele variaties kunnen optreden, vaak als gevolg van veranderingen in de gezinssituatie of de door de ouders toegepaste strategieën.

De studie concludeert dat moeilijke eetgewoonten bij kinderen het resultaat zijn van een complexe interactie tussen genen en omgeving. Interventies om moeilijke eetgewoonten te verminderen moeten rekening houden met beide aspecten, door benaderingen te gebruiken die de voedselomgeving aanpassen, terwijl ze ook de genetische component erkennen.