Klimaatopwarming, risicofactor voor type 2-diabetes

In verschillende studies is een correlatie vastgesteld tussen de omgevingstemperatuur en de prevalentie van stoornissen van het glucosemetabolisme en insulineresistentie. Mogelijke pathofysiologische mechanismen die ten grondslag liggen aan de correlatie tussen een verhoogde omgevingstemperatuur en insulineresistentie, zijn uitdroging en het effect ervan op de insulineresistentie en de gluconeogenese in de lever. Temperatuurveranderingen hebben voorts invloed op de hoeveelheid en de activiteit van het bruine vetweefsel. Dat alles treedt de hypothese bij die stelt dat de klimaatopwarming de ontwikkeling van insulineresistentie en type 2-diabetes in de hand kan werken.

Blootstelling aan warmte verhoogt de sterfte aan diabetes, het aantal ziekenhuisopnames en het aantal consultaties van diabetespatiënten bij de huisarts. In een Japanse studie is ook een hoger risico op ziekenhuisopname wegens diabetische ketoacidose, hyperglykemisch hyperosmolair syndroom en hypoglykemie vastgesteld.