Craniale traumata, vallen en dementie: de les van Framingham

In de algemene bevolking blijken dergelijke traumata zich vooral later in het leven voor te doen. Vallen is de belangrijkste oorzaak. Vandaar het belang van een beter preventief beleid bij ouderen.

De vorsers hebben de gegevens doorgenomen van 10 333 personen, die werden gevolgd tussen 1948 en 2022. 17% van de deelnemers van de initiële cohorte en 24% van de nakomelingen hebben tijdens de follow-up minstens één craniaal trauma opgelopen. De gemiddelde leeftijd op het ogenblik van het trauma was 71 tot 74 jaar. De incidentie bedroeg 7-9 per 1000 persoonjaren. Vallen was veruit de frequentste oorzaak van het craniale trauma.

Een craniaal trauma correleerde met een hogere sterfte ongeacht de doodsoorzaak. De sterfte steeg met de ernst van het trauma. Het overlijdensrisico was gemiddeld ongeveer 15% hoger dan bij de deelnemers zonder craniaal trauma. In de studie correleerde de sterfte aan dementie met de ernst van het trauma. Zelfs na een licht trauma was er een hoger risico op overlijden aan dementie. Dat risico was veel hoger na een matig ernstig tot ernstig trauma. Er is geen correlatie waargenomen met de sterfte aan andere oorzaken.

Een craniaal trauma is vaak te wijten aan een val op hogere leeftijd en is een belangrijke oorzaak van achteruitgang van de cognitieve functies en overlijden als gevolg van dementie.