Impact van daglicht op stemmingsstoornissen: lichaamsbeweging als modulerende factor

De vorsers hebben de motorische activiteit geregistreerd met een accelerometer bij 23 patiënten met een unipolaire of een bipolaire depressie en bij 32 niet-depressieve mensen.

Perioden van weinig daglicht en minder zon correleerden met minder lichaamsbeweging, wat de symptomen van stemmingsstoornissen zou kunnen verergeren. Lichaamsbeweging blijkt een sleutelfactor te zijn bij de aanpak van die stoornissen. Dat wijst erop dat natuurlijk licht en fysieke activiteit de seizoensgebonden effecten op de gemoedsstemming zouden kunnen afzwakken.

Volgens de auteurs is dat een strategie om de complexe interactie tussen blootstelling aan de zon, fysieke activiteit en een depressieve toestand met digitale tools te doorgronden. Mochten we erin slagen met passieve digitale biomarkers stemmingsstoornissen op te sporen, vooral bij mensen die gevoelig zijn voor seizoensschommelingen, zou dat een voorspellende waarde kunnen hebben wat de geestelijke gezondheid betreft. Een digitale biomarker zoals het schema van motorische activiteit geregistreerd met een accelerometer zou de basis kunnen vormen van een waarschuwingssysteem. De arts zou dan tijdig een interventie kunnen starten.