Jicht: streven naar een voldoende laag urinezuurgehalte om ook het hart te beschermen

De vorsers hebben de gegevens doorgenomen van meer dan 109 000 patiënten met jicht bij wie recentelijk een urinezuurverlagende behandeling was gestart, meestal allopurinol, en die in de huisartsgeneeskunde in Engeland werden gevolgd. Ze hebben hun studie uitgevoerd bij patiënten met een initieel urinezuurgehalte > 6 mg/dl. De patiënten bij wie het urinezuurgehalte tijdens de eerste 12 maanden na het eerste voorschrift was gedaald tot < 6 mg/dl, werden ingedeeld in de ‘treat-to-target’-groep (T2T) en de andere in de non-T2T-groep. Het primaire eindpunt was de incidentie van optreden van een eerste ernstig cardiovasculair accident (myocardinfarct, CVA, cardiovasculaire sterfte) over een periode van 5 jaar.

Na correctie voor meerdere vertekenende factoren correleerde een urinezuurgehalte < 6 mg/dl met een lichte absolute winst: de waarschijnlijkheid van een ernstige cardiovasculaire accident over een periode van 5 jaar werd geraamd op 89,4% in de T2T-groep en op 88,3% in de groep zonder goede controle van het urinezuurgehalte (HR: 0,91). Het verschil was nog groter bij de patiënten bij wie het urinezuurgehalte daalde tot minder dan 5 mg/dl.

Het verschil was bijzonder groot bij de patiënten met een hoog of zeer hoog cardiovasculair risico en ging gepaard met minder jichtaanvallen. Dat treedt het idee bij dat herhaalde ontstekingen door jichtaanvallen het cardiovasculaire risico verhogen.