Nieuwe richtlijnen voor de behandeling van atriumfibrilleren (ESC 2024)

De richtlijnen van 2024 benadrukken het belang van optimale behandeling volgens het nieuwe AF-CARE-traject, dat is ontworpen om ervoor te zorgen dat elke patiënt met AF kan profiteren van de recente wetenschappelijke vooruitgang: [C] behandeling van comorbiditeit en risicofactoren, [A] voorkomen van beroerte en trombo-embolie; [R] verminderen van symptomen door controle van de hartfrequentie en het hartritme, en [E] dynamische beoordeling en herbeoordeling.

De nieuwe richtlijnen benadrukken ook het belang van gedeelde besluitvorming over de behandelingen en de zorg, waarbij zowel patiënten als een multidisciplinair team betrokken zijn. Voorlichting aan patiënten, familieleden en zorgverleners wordt versterkt om ervoor te zorgen dat iedereen in staat is de juiste behandelingskeuze te maken voor elke patiënt.

‘De onderdelen over comorbiditeit in deze nieuwe richtlijnen benadrukken dat AF niet op een geïsoleerde manier kan worden beschouwd. Een grondige beoordeling en behandeling van comorbiditeit en risicofactoren is essentieel voor alle aspecten van de zorg die wordt verleend aan patiënten met AF om herhaling en progressie van AF te voorkomen, het succes van behandelingen te verbeteren en AF-gerelateerde ongewenste effecten te voorkomen’, legt professor Van Gelder uit. ‘Er moet meer aandacht worden besteed aan de verschillende aandoeningen en levensstijlfactoren waarvan de invloed op AF en de patiëntenzorg steeds duidelijker wordt.

De belangrijkste nieuwigheden zijn (1) de bredere toepassing van een geschikte antistollingsbehandeling en het gebruik van de CHA2DS2-VA-score (zonder geslacht) als hulpmiddel bij de besluitvorming; (2) een 'veiligheid eerst'-benadering, bijvoorbeeld door de cardioversie uit te stellen als het AF langer dan 24 uur duurt of door alle mogelijke bijwerkingen van antiaritmica te overwegen; en (3) de integratie van hartfrequentie- en hartritmecontrole, met gedeelde besluitvorming over verwijzing voor katheterablatie en chirurgische ablatie.

De auteurs besluiten met de verklaring dat dynamische beoordeling en herbeoordeling noodzakelijk zijn voor patiënten met AF.