Tirzepatide, menopauze en gewichtsverlies bij vrouwen

De auteurs hebben de gegevens doorgenomen van 120 gemenopauzeerde vrouwen die sinds minstens 12 maanden werden behandeld met tirzepatide om te vermageren (BMI ≥ 27 kg/m² plus aan adipositas gerelateerde comorbiditeit of BMI ≥ 30 kg/m²). Ze hebben daarbij 40 vrouwen die een hormoontherapie voor de menopauze kregen, vergeleken met 80 vrouwen die geen hormoontherapie kregen (matching volgens de leeftijd, de BMI, het type en de leeftijd waarop de menopauze is ingetreden, de eerdere behandelingen voor obesitas en het bestaan van diabetes). Het primaire eindpunt was de evolutie van het lichaamsgewicht bij de laatste controle.

De vrouwen die een hormoontherapie kregen, waren gemiddeld sterker vermagerd dan de vrouwen zonder hormoontherapie (daling met respectievelijk 19,2% en 14,0%, gemiddeld verschil 5,2 punten, 95% BI: 1,90-8,54; p = 0,0023). Ook het percentage vrouwen waarbij het gewicht met ≥ 20%, ≥ 25% of ≥ 30% was gedaald, was hoger in de hormoontherapiegroep.

In beide groepen verbeterden de glykemie, de bloeddruk en de leverenzymen. Bij de hormoongebruiksters daalden de diastolische bloeddruk, de serumtriglyceriden en de ASAT meer dan in de andere groep.

De auteurs concluderen dat “concomitante toediening van een hormoontherapie het effect van tirzepatide op het gewicht en het cardiometabole profiel zou kunnen verhogen bij postmenopauzale vrouwen met overgewicht of obesitas”. Maar aangezien het een observatieonderzoek betreft, zijn prospectieve gerandomiseerde studies met klinische (gewichtsdaling) en mechanistische criteria (componenten van de energiebalans) wenselijk om die resultaten te bevestigen en de klinische praktijkvoering te sturen.