GLP-1-receptoragonisten en spierversterkende oefeningen: belangrijk voor een “gezonde” vermagering

GLP-1-receptoragonisten bootsen de werking na van GLP-1, een darmhormoon dat de hoeveelheid insuline verhoogt, de hoeveelheid glucagon vermindert, de maaglediging vertraagt en het verzadigingsgevoel verhoogt. Resultaat: de eetlust en de calorie-inname verminderen en het gewicht daalt spectaculair. Maar een geringere calorie-inname dreigt ook invloed te hebben op het spierkatabolisme, vooral bij mensen die sowieso al weinig actief zijn. Zonder fysieke oefeningen kunnen de patiënten veel spierweefsel verliezen, waardoor hun basale metabolisme daalt, waardoor ze zich moe voelen, moeilijk uit een stoel overeind kunnen komen en moeilijk de trap kunnen opgaan, m.a.w. een vorm van sarcopenische magerheid, die weinig compatibel is met een gezonde veroudering.

Lichaamsbeweging en vooral dan spierversterkende oefeningen bieden soelaas. Een programma bestaande uit minstens 150 minuten matige aerobe activiteit per week en twee sessies spierversterkende oefeningen helpt om de magere massa en de kracht te vrijwaren en de insulinegevoeligheid en de cardiovasculaire conditie te verbeteren.

Volgens de auteurs bestaan er aangepaste oplossingen zelfs voor patiënten met beperkte mogelijkheden (pijn, leeftijd, comorbiditeit): een korte wandeling na de maaltijden, oefeningen op een stoel, elastische banden, aquagym ...

De zorgverstrekkers moeten ook rekening houden met de gastro-intestinale effecten van GLP-1-receptoragonisten en de sessies dienovereenkomstig aanpassen. Ook moeten ze bedacht zijn op een risico op hypoglykemie bij combinatie met insuline of antidiabetica die de insulinesecretie verhogen.