De nagels om diabetes te volgen?

Vorsers hebben de literatuur doorgenomen over de vele technieken voor analyse van de nagelkeratine bij diabetespatiënten (spectroscopie, periunguale capillaire beeldvorming, elementaire analyses …).

Ze hebben daarbij markers ontdekt die correleren met de glykemie op lange termijn, zoals wijzigingen van bepaalde aminozuren (N-acetyl-DL-leucine), carboxymethyllysine (CML) en geavanceerde glycatie-eindproducten (AGEs). Met die biochemische signaturen konden patiënten met diabetes in de geanalyseerde studies goed worden onderscheiden van de mensen zonder diabetes (AUC van de grootteorde van 0,78-0,88).

Dat is een niet-invasieve techniek, die goed wordt aanvaard en die een idee geeft van de glykemie over meerdere maanden doordat de nagels de metabole veranderingen tijdens hun groei “registreren”.

Die tools kunnen tot nog toe enkel voor researchdoeleinden worden gebruikt: dure apparatuur, complex protocol, de uitkomsten hangen sterk af van de expertise van de operator.

De auteurs pleiten voor multicentrische valideringsstudies en ontwikkeling van eenvoudigere analyseplatformen voordat ze eventueel in de klinische praktijkvoering kunnen worden ingezet.