Een vergeten bacterie maakt een “brandstof” aan, die belangrijk is voor de darmen

Een internationale groep onder de leiding van de UCLouvain heeft onderzoek verricht naar Dysosmobacter welbionis, een bacterie die vaak in de darmen voorkomt, maar lang in de schaduw is gebleven omdat ze moeilijk te kweken en te onderzoeken is. En wat ze daarbij hebben ontdekt, geeft ons een beter inzicht in de link tussen de voeding, de darmen en het metabolisme.

De vorsers hebben ontdekt dat Dysosmobacter welbionis myo-inositol kan omzetten in boterzuur. Myo-inositol is een voedingsstof, die van nature uit voorkomt in voedingsmiddelen zoals fruit, volkorenproducten, noten en peulgewassen. Boterzuur is belangrijk voor de werking van de darmen en het metabolisme. De hoeveelheid boterzuur is vaak verlaagd bij patiënten met een metabole, een ontstekings- of een darmziekte en bij bepaalde kankers. Tot nog toe werd aangenomen dat dat boterzuur vooral werd gevormd bij de gisting van voedingsvezels door het microbioom.

De vorsers hebben nu dus een ander scenario ontdekt: myo-inositol zou de productie van butyraat kunnen verhogen door een specifieke bacterie in het humane microbioom via een nieuwe enzymatische weg, die niet is teruggevonden bij de andere bacteriën, die tot nog toe werden onderzocht. De studie, die is gepubliceerd in Gut, is gebaseerd op een analyse van duizenden stalen afkomstig van grote cohortonderzoeken. Ze leert dat D. welbionis over het algemeen in grotere hoeveelheid voorkomt bij gezonde mensen en minder bij mensen met een leverziekte zoals leververvetting. In een studie bij circa 700 patiënten met een ontstekingsziekte van de lever correleerde een hogere hoeveelheid Dysosmobacter welbionis met een gunstiger profiel van levermarkers. Dat zou kunnen wijzen op een link met de metabole gezondheid en de gezondheid van de lever.

Om dat nog verder uit te vlooien, hebben de vorsers ook 19 nieuwe humane stammen van Dysosmobacter welbionis geïsoleerd met een methode van anaerobe cellulaire triage. Alle stammen bleken myo-inositol te kunnen omzetten in boterzuur. Dat wijst erop dat de species die functie heeft behouden.

Bij muizen die een vetrijke voeding gekregen aangevuld met D. welbionis, hebben de vorsers een betere glykemiecontrole en een geringere hoeveelheid vetweefsel in de lever vastgesteld in modellen van obesitas en diabetes. Er is nog geen klinische studie uitgevoerd bij de mens.